on architecture and urban development
Stadssafari Parkstad
Afgelopen dinsdag (13 juli) hebben we deelgenomen aan de ‘Krimp – safarie’ van KEI-on-the-road. Een bijeenkomst over de aanpak van de krimp-problematiek in de Heerlense wijken Meezebroek, Schaesbergerveld en Palemig (MSP) met een fietstocht door de wijk. Hier werden op verschillende locaties plannen voor de aanpak van krimp in deze wijk en vergelijkbare gebieden toegelicht door zowel professionals en als betrokken bewoners.
De Pamphlet Architecture Serie is opgericht in 1978 door de architecten Steven Holl en William Stout om een stem te geven aan een jonge generatie architecten. Goed idee. Deel 1 t/m 10 zijn gebundeld, ook een goed idee. Een manco wellicht in mijn studie, maar ik had er eerlijk gezegd nog niet van gehoord. Enfin, beter laat dan nooit. Elk deel van de serie behandelt een specifiek grafisch of theoretisch onderwerp. Deel 5 The Alphabet City en deel 9 Rural And Urban House Types zijn absoluut inspirerend. Waarschijnlijk niet toevalligerwijs beiden ook door Steven Holl geschreven.
“Een autopanne is een verrassing die toeristen in de gelegenheid stelt iets van het landschap te zien.” Jan Vercammen (schrijver)
gelezen op www.yurps.nl
Een contextuele benadering van architectuur en landschap door deze Engelse (landschaps)architecten. Mooie projecten en een erg interessante benadering opgetekend door hunzelf en co-referenten als Jonathan Sergison en Kieran Long.
Wat is tegenwoordig de stad?
Of beter gezegd wat is stedelijkheid? De stad zoals wij die aanduiden, bestaat al een tijd niet meer niet meer. Dat is een stad van binnen en buiten. De laatste tientallen jaren is het urbane erg veranderd: een urbaan veld spreidt zich uit over het landschap. De stad is overal. En dan hebben we het niet alleen over woonwijken maar elk stedelijk fenomeen, zoals snelwegen, kantoren, maar ook vakantiewoningen, supermarkten, tankstations. Dat is een proces wat zowel de stad als het platteland ingrijpend verandert. In de jaren ‘70 en ‘80 ontstond er het idee dat de stad zoals wij die kennen failliet was. Een uitgeholde stad. Echter de meeste binnensteden zijn tegenwoordig weer zeer vitaal. De stad blijft een knooppunt. Een ontmoeting. De stad zorgt nog altijd voor een fysieke koppeling en mogelijke botsing tussen systemen; of dat nu het wegennet is,een glasvezelnetwerk of een sociaal netwerk.
De huidige werkelijkheid kan niet gevangen worden in de ideeën van stad en platteland. De stad is geen herkenbaar object meer. De Franse filosoof Henri Lefebvre gaf een aantal criteria om stedelijkheid te benoemen, hij koppelde de begrippen stad en ruimte aan een sociale theorie.
Hij stelt dat stedelijkheid zich laat zien als er bepaalde fenomenen aanwezig zijn:
Ten eerste moet er een bepaald niveau van bemiddeling/tussenkomst zijn, dus een orde van sociale realiteit. De stad werkt als een bemiddelaar, hij brengt datgene wat heel dichtbij staat: het private, het alledaagse, en de woning in contact met datgene wat verweg staat: het globale, de staat, de kennis en het ideologische. Het werkt als een station, een communicatiemiddel. Echter in een geürbaniseerde samenleving is er een risico dat het urbane niveau wegvalt tussen het private en het globale, door privatisering en individualisering.
Het tweede fenomeen dat aanwezig dient te zijn is centralisatie. Dit is de sociale vorm van de stad, de stad betekent een uitwisseling, een toenadering, een samenkomst, een verzameling en een ontmoeting. “De stad creëert een situatie waarin dingen niet los van elkaar bestaan” (Lefebvre) Op dat punt wordt het normale afgebroken en krijg je het onverwachte.
Ten derde is de stad een plaats van verschillen. Ruimte- en tijdsafstanden worden vervangen door tegenstellingen, contrasten, naast elkaar stellingen en verschillende realiteiten. De stad kan gedefinieerd worden als een plaats waar verschillen gekend worden, herkend worden, getest worden, elkaar bevestigen of compenseren. Verschillen moeten daarbij duidelijk uit elkaar gehouden worden met bijzonderheden: verschillen zijn elementen van actieve relaties terwijl bijzonderheden onderling geïsoleerd zijn. Bijzonderheden komen van de natuur, van de plaats, van natuurlijke bronnen.
Zij zijn gebonden aan lokale condities en zijn gerelateerd aan de plattelandssamenleving.
Just at the border, same geomorphological underground, different countries, with different rules, codes, and organisation. An investigation.
Where the houses speak languages.
De spanning zit hem in datgene tussen de kaart en de werkelijke ruimte. Kaarten zijn in staat relaties te laten zien tussen de kleinigheden van de fysieke wereld en een groter geheel. Kaarten worden normaal alleen gebruikt om dingen te laten zien die er al zijn, maar kaarten kunnen ook gebruikt worden om kennis te produceren.
